7. Evin Yöneticisi Hangi Gezegendir? Kayseri’de Bir Günlüğün İçinden
Akşamın Sessizliğinde Başlayan Sorgu
Kayseri’de akşamlar hep biraz sert başlar. Rüzgâr, apartmanların arasından geçerken sanki geçmişte söyleyemediğim cümleleri bana geri fısıldar. O gün defterimi açtığımda elimde kahvem, içimde garip bir huzursuzluk vardı. Bir süredir aynı soruya takılıp kalmıştım: “7. evin yöneticisi hangi gezegendir?”
Astrolojiye merakım yeni başlamamıştı aslında. Ama bazı geceler var ya, insan sadece bilgi aramaz… Kendini arar. Ben de tam öyle bir gecedeydim. Bir yandan eski bir mesajı tekrar tekrar okuyordum, bir yandan da içimde büyüyen boşluğu anlamaya çalışıyordum. O mesajı yazan kişi artık hayatımda yoktu. Ama etkisi hâlâ odadaydı.
Defterin ilk sayfasına sadece şunu yazdım:
“İlişkiler neden hep en çok canımı yakan yer oluyor?”
Sonra internetten öğrendiğim bir cümle aklıma düştü: 7. ev, ilişkiler evidir. Evlilik, ortaklıklar, “ben”in karşısındaki “biz”dir. Ve bu evin yöneticisi, doğum haritasında 7. evin başladığı burcun yöneticisidir.
Ama o an bunu sadece bilgi gibi okuyamadım. İçimde bir şey kırıldı. Çünkü “yönetici” kelimesi bana kontrolü değil, sorumluluğu hatırlattı. Ve ben hayatımda ilk kez, bazı duyguların yönetilemediğini fark ettim.
7. Ev ve Kaybettiklerimin Haritası
O gece Kayseri’nin soğuğu camdan içeri süzülürken, kendi iç haritamı çiziyormuş gibi hissettim. 7. ev… ilişkiler… bağlanmak… ayrılmak…
Kafamın içinde sürekli aynı soru dönüyordu:
“7. evin yöneticisi hangi gezegendir?”
Bir yerde okumuştum: Eğer 7. ev Terazi burcunda başlıyorsa, yöneticisi Venüs olur. Eğer Koç’ta başlıyorsa Mars… Ama bu bilgi bile bana matematik gibi gelmiyordu artık. Sanki her gezegen, hayatımda biriyle yaşadığım duygunun adıydı.
Venüs dediğim şey, bir zamanlar sevdiğim kişinin ses tonuydu. Mars dediğim şey, tartışırken sustuğum anlarda içimde biriken öfkeydi.
Defterin ortasında durup düşündüm. Ben aslında astroloji öğrenmiyordum. Ben, bir ayrılığı anlamaya çalışıyordum.
Ve bu beni hem büyütüyor hem de içten içe yoruyordu.
Gece Yarısı: Eski Mesajlar ve Yeni Farkındalıklar
Telefonumun ekranı loş odada tek ışık kaynağıydı. Bir fotoğraf… bir ses kaydı… ve silmeye kıyamadığım birkaç cümle.
“İyi misin?” yazıyordu en son mesajında.
Ona cevap vermemiştim. Çünkü “iyi değilim” demek bile o zamanlar çok ağır geliyordu. Şimdi ise “iyi miyim?” sorusu bile bana yabancıydı.
Tam o sırada tekrar düşündüm: 7. evin yöneticisi hangi gezegendir?
Sanki bu soru, bana şunu soruyordu:
“Sen ilişkilerinde hangi gezegen gibi davranıyorsun?”
Bunu düşündüğüm an içimde bir şey çözüldü. Belki de hiçbir zaman tek bir gezegen değildim. Bazen Venüs gibi sevgi dolu, bazen Mars gibi aceleci, bazen Satürn gibi mesafeli…
Ama en çok da kaybolmuş gibiydim.
Kayseri’nin gecesi daha da sessizleşti. Ve ben o sessizlikte kendi iç sesimi daha net duymaya başladım.
Astroloji Değil, Kendimle Yüzleşme
7. Ev Üzerinden Kendimi Okumak
Ertesi gün sabah erken uyandım. Uykusuzdum ama garip bir şekilde zihnim berraktı. Kahvaltı yapmadan tekrar defterin başına oturdum.
Yazdığım ilk cümle şuydu:
“7. evin yöneticisi hangi gezegendir?”
Sonra altına uzun uzun notlar aldım. Terazi varsa Venüs, Koç varsa Mars… Ama artık bu sadece bir astroloji bilgisi değildi. Her burç, hayatımda biriyle yaşadığım bir duygunun kapısını aralıyordu.
Ve ben ilk kez şunu fark ettim: Ben ilişkilerde sürekli “karşı tarafı anlamaya” çalışırken, kendimi hiç anlamamıştım.
Oysa 7. ev, sadece başkasıyla ilgili değildi. Aynı zamanda benim ilişki kurma şeklimdi.
Ve bu farkındalık içimi hem acıttı hem rahatlattı.
Venüs’ün Sessizliği
Şunları da İnceleyin: 60 yaşındaki kadının cinsel isteği olur mu ?
Venüs kelimesini her düşündüğümde aklıma güzel anılar gelmiyordu artık. Daha çok yarım kalmış konuşmalar, ertelenmiş buluşmalar ve içimde büyüyen sessizlik geliyordu.
Birini çok sevmek, her zaman güzel hissettirmiyor. Bunu Kayseri’de soğuk bir sabah daha iyi anladım. Çünkü sevgi, bazen insanın kendini kaybetmesine de sebep olabiliyor.
Ve ben o ilişkide kendimi kaybetmiştim.
Deftere şunu yazdım:
“Belki de 7. evin yöneticisini öğrenmek, birini değil kendimi bulmak içindi.”
Mars’ın Öğrettiği Şey
Mars bana hep yanlış anlaşılmayı hatırlattı. Bir tartışma sırasında söylediğim sert bir cümle, aslında içimdeki korkunun dışa vurumuydu.
O ilişkide susmayı seçtiğim çok an vardı. Ama o suskunluk, içimde biriken fırtınayı büyütmüştü.
7. evin yöneticisi hangi gezegendir sorusunun cevabını öğrenirken, Mars’ın bana öğrettiği şeyi de fark ettim: Öfke bazen sadece ifade edilemeyen sevgidir.
Bu düşünce bile içimi sızlattı.
Çünkü bazı duygular, geç fark edildiğinde sadece iz bırakır.
Kayseri’de Bir İç Yolculuk
Şehrin Soğuğu, İçimin Isısı
Kayseri’nin sabahları serttir. Ama o gün dışarıdaki soğuk bana iyi geldi. Yürürken kulaklığımda hiçbir şey çalmıyordu. Sadece düşüncelerim vardı.
7. ev… ilişkiler… gezegenler…
Hepsi birbirine karışmıştı ama bu karmaşa artık korkutucu değildi. Daha çok tanıdık geliyordu.
Sanki uzun zamandır kaçtığım bir aynaya sonunda bakmıştım.
İnsan bazen en çok kendinden kaçar. Bunu o gün anladım.
Gerçek Soru: Kimle Değil, Nasıl?
Defterin son sayfalarından birine şu cümleyi yazdım:
“7. evin yöneticisi hangi gezegendir sorusu aslında ‘Ben nasıl bağ kuruyorum?’ sorusudur.”
Bu cümleyi yazarken içimde garip bir sakinlik vardı. Artık eski mesajlara aynı acıyla bakmıyordum. Çünkü o mesajlar artık bir kayıp değil, bir öğretmendi.
Ben o ilişkide sevilmeyi öğrenmemiştim sadece. Aynı zamanda kendi sınırlarımı da öğrenmiştim.
Ve bu çok daha değerliydi.
“7. evin yöneticisi hangi gezegendir” konusunda merak ettiklerinizi bu yazımızda ele almaya çalıştık. Bbdagitim okurları için daha fazlası yolda!
Son Düşünce: Harita Değil, Kalp
Bir Cevaptan Fazlası
Günler sonra aynı soruya tekrar baktığımda artık cevap aramıyordum. Çünkü cevabı bulmuştum ama kelimelerde değil, içimde.
7. evin yöneticisi hangi gezegendir?
Cevap artık bir bilgi değildi. Bir farkındalıktı.
İlişkilerde hangi gezegen olursam olayım, önemli olanın “kim olduğum” değil “kendime nasıl davrandığım” olduğunu öğrenmiştim.
Kayseri’de o küçük odada başlayan bu yolculuk, aslında içimde yıllardır ertelenen bir yüzleşmeydi.
Ve defterimi kapatırken içimden sadece şunu geçirdim:
“Bazı sorular cevaplanmaz, insanı değiştirir.”